Tien kleine negertjes

Het was heel leuk dat mijn schoonzus Tiny en haar dochter Petra mij in Santiago kwamen ophalen. We hebben die zaterdagavond met de "harde kern" uitbundig feest gevierd!! Na de mis in een tjokvolle kerk met wederom botafumeiro en vals zingende non zijn we zondagmorgen naar Porto vertrokken. Heel leuk om met de auto door de dorpjes te rijden waar ik enkele dagen ervoor nog doorheen wandelde. Wat is Portugal mooi en groen in dit jaargetijde en zoveel bloeiende struiken en bloemen. Het was weer een hele bijzondere ervaring, ik had het niet willen missen. Nogmaals, iedereen die nog niet achter een rollater loopt kan deze wandeling doen. Je hoeft niet in een herberg te slapen in een stapelbed, er zijn ook volop pensionnetjes. De eerste drie dagen dacht ik :" waarom doe ik dit, waar ben ik mee bezig?" Maar dan kom je in een bepaald ritme en leer je andere wandelaars kennen en dan wil je eigenlijk alleen maar door gaan. De duitse Heri ( met de baard)heeft eerst de franse Camino gedaan, 800 km. En is toen met de bus naar Porto gegaan om nogeens 250 km. te lopen. Anderen lopen na Santiago nog door naar Finisterra( het einde van de wereld) en sommigen lopen terug naar Porto. En dan, net als de 10 kleine negertjes, is iedereen e en voor een  verdwenen en is er " saudade" een portugees woord, dat net zo moeilijk te vertalen en uit te leggen is als ons woord  "gezellig". Maar ik ben nu weer thuis, back to normal,  heel stiekem denk ik alweer aan mijn volgende Camino...........Van Sevilla naar Salamanca....over twee jaar misschien?        Bedankt voor jullie lieve en leuke reacties, erg fijn om te lezen. Ik heb ook nog een paar fotootjes en een videootje geplaatst. Tot de volgende Camino!