Poco a Poco

Ik begrijp nu waarom Galicie zo prachtig , zo groen en zo mysterieus is.Het regent er veel, net zoals vandaag. Een moeilijke wandeldag, veel stijgen en daarna weer dalen.Ik loop nog steeds met Elisabeth en Harry, gelukkig maar, want vandaag zijn we geen enkele pelgrim tegengekomen.Door het mooie Pontevedra gelopen, de hoofdstad van Galicie.Na 12 ur begon het te regenen en niet zo n klein beetje.Als je eenmaal in het bos of in het buitengebied loopt, kom je niet zo makkelijk meer een bus of taxi tegen. De bospaden veranderden in modderstromen, na 3 uur  en 23 kilometer had ik geen droge draad meer aan mijn lijf, gelukkig had ik een hoes om de rugzak. Maar wat was de herberg weer fijn, een soort boshuis met een slaapzaal,20 bedden. een keuken, waar een potkacheltje brandde en de hospitalero, Sergio in zijn rolstoel een maaltijd voor iedereen aan het koken was.de douche was heet, we hingen onze natte kleren om het houtkacheltje   en  iedereen , behalve een onbeschofte amerikaan,die tijdens de maaltijd alleen maar bezig was met zijn telefoon, droeg bij aan een goeie sfeer . We aten, tortilla salade,sardines en rijst met "pulpo".Daarna werd de tradtionele Galicische heksendrank gemaakt..met elkaar afwassen en opruimen en om 10 uur gaat het licht weer uit. Nu maar hopen dat morgen de sokken en de schoenen droog zijn.......van het tweede paar  sokken ben ik er eentje kwijtgeraakt..Morgen lopen we naar Caldas del Reis,er zijn daar thermale badén, het plan is dat we daar met onze "menage a trois" een nachtje blijven en ons laten masseren..Nog 3 nachtjes en we zijn in Santiago