Van de regen in de drup

Ondanks het kacheltje waren de schoenen en sokken nog niet helemaal droog. Toch maar aantrekken! Na wat ruilhandel,ik had nog 10 gekookte eieren en 2 theezakjes in de rugzak,die goed waren voor een sinaasappel  een stuk brood,en wat ham, die we dan ook weer deelden, hebben we snel ontbeten en gingen vroeg op pad, hopelijk voor de regen zou komen Na verschillende plensbuien kwamen we in Caldas del Reis aan. Het autentieke hotel bleek wel heel erg autentiek en het thermale bad had de afmeting van een grote badkuip. we hebben wel het hete water uit de bron gedronken, was goed voor de maag,  en zijn toch maar weer doorgelopen.Het werd droger en het zonnetje brak door, de natuur was prachtig, kortom een prima dag van ongeveer 20 km. Na elke twee uur lopen proberen we een stop te maken in het plaatselijke cafe voor koffie, thee of een broodje . De Galiciers zijn uitermate vriendelijke en gastvrije mensen. Tijdens de wandeling drinken we geen wijn, maar worden regelmatig uitgenodigd  van ´s waards aguardiente te  proeven, of van zijn eigen wijn. Wijn wordt hier in het cafe gedronken uit witte kommetjes. Het eten ´s avonds blijft een feest. De meest heerlijke tapas trekken aan ons voorbij. We eten meestal met een grote groep en delen de rekening. Going Dutch!